Een vriend had een foldertje over meedoen in de Volkshortus – het was 2023 en de kas stond er net. Loes ging er op af, want: “Dit was mijn kans om toch een beetje een tuin te hebben.” Maar vrijwilliger zijn bij de Volkshortus bracht haar nog veel meer. De ontdekking hoeveel plezier het geeft om samen met anderen uit de wijk te werken aan zo’n mooi groen project, bijvoorbeeld.

“Bij de opening kwamen er veel mensen met potten en stekjes, maar de Volkshortus is niet iedere dag open, dus je kunt niet iedere dag bij je plantjes in de kas. Ik dacht: hee ik woon In de buurt, ik kan ze wel water gaan geven.” Loes zit dus in het waterteam, maar is er ook vaak op dagen dat de kas open is. “Dan help ik bijvoorbeeld mensen met planten in potten zetten, zaden uitzoeken en hoe je moet zaaien. Dus dat een kind niet een hele zakje tomatenzaad in een klein potje giet.”

Sinds half maart staat de Volkshortus een nieuwe plek: op het veldje achter de Eikenlaan tussen de Hazelaarstraat en de Gelderse Roosstraat. Dat betekent dat de vrijwilligers dit voorjaar nieuwe plantenbedden in de volle grond buiten moeten graven. Zwaar spitwerk op deze kleigrond, maar het is nodig. “In de zomer is de kas voor veel planten te heet. Als het zaaigoed groot genoeg is, kan het naar buiten en sommige zaden gaan direct in de volle grond.” In die shuffle van kas naar plantenbed gaat er weleens wat mis. “Vorige jaren wisten we niet altijd meer waar al gezaaid was en wie welke stukje had. Daarvoor heb ik een redelijk functionerend systeem gemaakt en ik ga het in de gaten houden wie wat in de bedden buiten heeft staan.”

Meedoen aan de Volkshortus is voor Loes meer dan vrijwilligerswerk met plantjes. “Ik merk hoeveel plezier het me geeft om met samen met anderen uit de wijk te werken aan zo’n mooi groen project en het is zo leuk om deelnemers en bezoekers te laten zien hoe mooi de natuur in elkaar zit.”